Terugblikken op 2016

31 december 2016. Een mooie dag om eens terug te kijken op het afgelopen jaar. Wat is er allemaal gebeurd en wat heb je allemaal gedaan? Welke uitdagingen ben je dit jaar aan gegaan en wat waren jouw geluksmomenten? Welke dieptepunten én hoogtepunten ben je tegengekomen dit jaar? En welke ervaringen en leermomenten neem je mee naar 2017 (of juist niet)? Heb jij hier al over nagedacht?

Toen ik het afgelopen jaar de revue liet passeren, was mijn eerste gedachte: “Het was voor mijzelf niet zo’n speciaal jaar.” En nee, misschien is mijn leven afgelopen jaar niet spectaculair veranderd, het kende echter wel heel veel geluksmomenten (mijn blog, reisjes, zusjesdagen, fijne momenten met Stefan, vrienden en familie, op pad met Butch, noem maar op..), net als dat het verdrietige en moeilijke momenten kende. In deze (toch wel persoonlijke) blog neem ik je graag mee terug naar het afgelopen jaar.

2016

In 2016 heb ik heel veel gestudeerd..

Laat ik maar met het dit punt beginnen: Studeren. Het eerste half jaar van 2016 bestond grotendeels uit studeren, studeren en studeren. Studeren om het eindgesprek van mijn minor te halen. Nu zijn mondelinge examens zijn absoluut niet mijn favoriet, laat mij maar lekker leren en vervolgens mijn antwoorden opschrijven. Ondanks het harde leren haalde ik het de eerste keer niet, waardoor ik nog een extra maand heb geleerd om de minor tijdens het tweede gesprek alsnog met een 8 af te ronden. Na dit half jaar begon het schrijven aan mijn scriptie. Met een super interessant onderwerp overigens. Helaas is hij nog niet af.. Dus in 2017 gaan we (vol energie) verder! Want.. Scriptie afgerond betekent afgestudeerd!

In 2016 heb ik leren duiken..

Gelukkig bestond 2016 niet alleen uit studeren. In het begin van het jaar besloten we (Stefan en ik) om te leren duiken. We wilden graag een reis maken naar Indonesië en het zou zo zonde zijn om in een land te zijn met zo’n mooie onderwaterwereld zonder hiervan te kunnen genieten. Ok, je kunt altijd nog snorkelen, maar duiken geeft je toch net iets meer het idee onderdeel uit te maken van de onderwaterwereld.

Heel moedig meldden we ons aan bij een duikschool in de buurt. Zo hoefden we het niet meer te leren in Indonesië zelf. Het theorieboek kregen we alvast mee. Lezen maar! En echt, ik had van tevoren geen idee dat er zoveel bij komt kijken. Zoveel dingen die je moet weten. Hadden jullie dit ook? Ondanks dat ik echt heel graag wilde leren duiken, vond ik het ook ontzettend eng. Ik zag als een berg op tegen de duiklessen. En toen kwam die eerste duik, in het zwembad.. Ik was zo zenuwachtig en vond het zo spannend. Doodmoe was ik na een paar uurtjes duikles. Gelukkig hadden we een hele rustige en goede instructrice. Zonder haar was ik er nooit mee door gegaan. Uiteindelijk ben ik zo blij dat ik heb doorgezet. In Indonesië hebben we namelijk een aantal duiken gedaan en het was zo mooi. Het hoogtepunt was echt wel het duiken bij Menjangan Island (Pemuteran).

2016

In 2016 heb ik heel wat af gereisd..

Dat brengt me bij een ander punt. Niet alleen het duiken in Indonesië was mooi, onze hele reis was mooi. Onze drie weken in Indonesië waren stuk voor stuk hoogtepunten (Ubud, Pemuteran, Nusa Lembongan, Gili Trawangan en Lombok). Het wandelen door de rijstvelden, de bananapancakes en fruitsapjes die we overal waar we overnachtten als ontbijt kregen, de mooie tempels, de vriendelijke mensen, de scooterritjes naar plekken zonder toeristen en de mooie strandjes die we op onze tochtjes tegenkwamen. Genieten!

2016 2016
En het bleef niet bij Indonesië.. Afgelopen jaar ben ik drie keer naar Frankrijk geweest om hier te kamperen. Samen met Stefan en het zusje van Stefan, Hanneke, reed ik begin van de zomer richting Zuid-Frankrijk. Naar een camping pal aan de zee waar Stefan en ik twee jaar eerder (tijdens onze huwelijksreis!) ook geweest waren. Een week lang hebben we leuke bergdorpjes ontdekt, getoerd door de Franse Rivièra, genoten van het weer en het strand en natuurlijk gewoon lekker gekampeerd.

2016

Een paar weken later deed ik dit nog eens over samen met mijn zusje Eveline. Ditmaal reden we voor een lang weekend naar de Franse Champagne.

2016 2016 2016 2016
En last, but not least.. In augustus ben ik samen met Stefan een paar dagen naar de Belgische Ardennen en de stad van de liefde, Parijs, geweest. We verbleven hier niet in een mooi hotel, maar in ons kleine tentje. Middenin Parijs. En dat gaan we zeker nog eens doen.

2016 2016

2016

Nu ik dit typ, krijg ik al zoveel zin in onze reisjes in 2017. We hebben namelijk alweer wat op de planning staan! Geen verre reis dit keer, wel een bizar mooie roadtrip naar Schotland. Wanneer mijn verlof is goedgekeurd, boeken we de boot en dan kunnen de voorbereidingen beginnen. Zin in!

In 2016 heb ik 3.477.415 stappen gezet..

Begin januari 2016 kocht ik een activitytracker. Het leek me leuk en handig om te zien hoeveel beweging ik dagelijks kreeg, hoeveel ik sliep en dergelijke. Stefan was hier een beetje sceptisch over. Hij dacht dat ik hem drie maanden om zou hebben en hem vervolgens niet meer zou dragen. Maar niets is minder waar! Ik heb hem nog steeds (bijna) dagelijks om. En volgens mijn tracker heb ik afgelopen jaar 3.477.415 stappen gezet. Dat komt neer op gemiddeld 9.527 stappen per dag. Mijn doel was om dagelijks zo’n 10.000 stappen (ongeveer 8 km) te zetten. Nu heb ik hem ook wel eens een dagje niet om (wanneer ik hem bijvoorbeeld vergeet van de lader te halen), dus dat doel is zo ongeveer wel gehaald. YES!

Hoe ik aan een gemiddelde van bijna 10.000 stappen per dag kom? Ik wandel vaak twee of drie keer met Butch. In het bos, op de hei, aan het meer.. Waar dan ook! Naast het feit dat Butch altijd lekker blij is (en toch uitgelaten moet), vind ik het heerlijk om tijdens het wandelen even mijn hoofd leeg te maken. Alles wat in mijn hoofd zit (en dat is vaak heel veel) nog eens te overdenken èn als het kan, te laten gaan. Ik voel me vaak een stuk beter wanneer ik terug kom van het wandelen.

2016

Ook komend jaar wil ik lekker veel gaan bewegen (Ja ja, één van mijn voornemens is meer sporten. Zoals elk jaar, maar goed, als het niet eens een voornemen is, komt het er al helemaal niet van, toch?).
Ik typte zojuist al dat we hoogstwaarschijnlijk komend jaar gaan roadtrippen en kamperen in Schotland. Als ik de foto’s mag geloven is het daar een en al betoverende en magische landschappen. Maar voor een groot deel van die uitzichten moeten wel heel wat (steile) kilometers afgelegd worden. Een goede conditie is dus nodig! Dus ook komend jaar houd ik die activitytracker om en ga ik vaak het bos in.

In 2016 heb ik héél veel foto’s gemaakt..

Naast al het studeren, reizen en wandelen, heb ik ook vaak mijn camera in handen gehad. Om onze reisjes vast te leggen, de mooie natuur, onze herder Butch en de laatste tijd vooral ook veel lekkere ontbijtjes. In 2016 heb ik de bruiloft van een klasgenoot en zijn (inmiddels) vrouw mogen fotograferen samen met mijn schoonzus, wat een ontzettend toffe ervaring was. Ik fotografeer sinds een aantal jaar en het maakt me nog altijd blij. Mooie foto’s, mooie momenten.. In 2017 hoop ik mij hier weer verder in te ontwikkelen via wat cursussen en door lekker zelf te experimenteren en oefenen.

2016

2016

In 2016 ben ik gaan bloggen..

2016 is ook het jaar waarin ik ben gaan bloggen. Zoals je op mijn about me pagina kunt lezen, hou ik sinds kind al van lezen en schrijven. In de zomer van 2016 ben ik mijn eigen website gaan opzetten. En in september was het dan zover. Mijn website ‘The Early Morning Blog’ was een feit en stond online. En ik vind het heerlijk. Schrijven over de reizen die ik maak, de ontbijtjes die ik op tafel tover, de leuke dingen die we doen (zoals het theedrinken met alpaca’s!) en de mooie plekjes die ik bezoek. Het kost tijd, ja, dat zeker, maar het geeft me zoveel voldoening om lekker te schrijven. Ik heb echt het gevoel dat ik hier mijn ei in kwijt kan. Wie weet wat 2017 voor me in petto heeft op dit gebied!

2016

In 2016 heb ik veel over mezelf geleerd..

Sommigen van jullie zullen het weten, anderen misschien wel niet. Ik ben introvert. Best wel introvert. Dit betekent niet dat ik niet gezellig ben, of dat ik niet van een feestje hou. Dit betekent wel dat tussen mensen zijn en ‘sociaal doen’ me veel energie kost en dat ik tijd nodig heb voor mezelf om weer op te laden. Het betekent ook dat ik het soms moeilijk vind om met extraverte mensen om te gaan. Ik wil graag iets helemaal uitgedacht hebben voor ik dit op tafel gooi. Extraverte mensen denken dingen vaak juist uit terwijl ze hierover praten. Vooral op het werk vind ik dit lastig. Afgelopen jaar ben ik me steeds bewuster geworden van hoe ik in elkaar zit. In 2015 heb ik hierover gesproken met een ‘coach voor introverte mensen’. Zij en de boeken die ik over introversie heb gelezen hebben mij zoveel kennis en inzicht gegeven over de manier waarop ik in elkaar zit en het leven beleef. Het laatste jaar ben ik zo vaak trekjes bij mezelf tegengekomen waarvan ik denk: “Hee, dit doe ik omdat ik introvert ben.” En ik weet nu dat dit niet erg is. Dat dit juist een kwaliteit is. Wanneer je dit als kwaliteit weet te benutten uiteraard. Naar dit laatste ben ik nog steeds een beetje op zoek. Maar het feit dat ik mezelf beter heb leren kennen èn leren accepteren en waarderen op dit gebied, is voor mij al een mijlpaal. In 2017 wil ik mij hier verder in verdiepen (en hier meer over gaan schrijven) en de kwaliteiten van mijn introverte karakter (nog) beter leren benutten.

2016

Dankbaar..

Ik ben ontzettend dankbaar voor de mooie momenten die ik met Stefan, vrienden en familie heb beleefd in 2016. Ik ben ook ontzettend dankbaar dat ik de afgelopen vier jaar (tijdens mijn opleiding) zoveel tijd heb mogen doorbrengen met mijn oma. Mijn oma woonde dichtbij de academie en in de afgelopen vier jaar heb ik regelmatig bij haar gelogeerd. Heel handig natuurlijk (elke keer op en neer reizen is best wel zwaar), maar vooral ook heel gezellig. Ik herinner mijn oma als een heel actieve en gezellige oma (volksdansen, vrijwilligerswerk, noem maar op..) Het laatste jaar is mijn oma heel erg achteruit gegaan. In september, toen Stefan en ik in Indonesië waren, is mijn oma overleden. Ze is 86 jaar oud geworden. Gelukkig waren wij op tijd terug om haar samen met mijn familie te begraven. Een heel verdrietige en moeilijke periode. Maar zoals ik al schreef, ik ben heel dankbaar dat ik de laatste jaren zoveel tijd met mijn oma heb mogen doorbrengen.

2016

En dit lijkt me een mooi moment om deze blog mee af te sluiten. Mijn ‘terugblikje’ is namelijk bijna 3 A4’tjes lang geworden. Applaus als je dit tot het einde hebt gelezen! 😉

Ik heb zin in 2017! Jullie ook?

The-early-morning-blog

 

5 Comments

Leave a Reply